زندگی بی تفاوت بودن رو یادم داد؛ از بیحسی عاطفی تا رهایی:
در روانشناسی به این حالت «بیحسی عاطفی» میگویند؛ سازوکاری که مغز پس از ناامیدیهای مکرر فعال میکند تا از ترشح بیش از حد کورتیزول جلوگیری کند. پژوهشها نشان میدهند هیجانات سرکوبشده ناپدید نمیشوند، بلکه به شکل بیخوابی یا خشم ناگهانی بروز میکنند. آیا بیخیالی واقعی انتخاب است یا زره؟
راهکار:
این متن بهجای بیخیالی، از «بیحسی محافظتی» میگوید؛ حالتی که روان برای بقا میسازد. جابهجایی ظریف این است: بیخیالیِ انتخابی، قدرت است؛ بیخیالیِ اجباری، خستگیِ پنهان. شاید اولین نشانهی رهایی، اجازه دادن به همان اندوهی باشد که پشت بیتفاوتی قایم شده.