بی تفاوت شدن به رفتن آدم ها

وقتی رفتن آدم‌ها دیگر ناراحتت نمی‌کند:

پدیده‌ای به نام «عادت‌پذیری عاطفی» در عصب‌پژوهی نشان می‌دهد قشر سینگولایت قدامی مغز، پس از تجربه‌های تکراریِ طرد، به‌مرور پاسخ درد را کم‌رنگ می‌کند؛ یعنی مغز، قبل از آگاهیِ تو، با هر بار «از دل رفتنِ» او، خداحافظی را هزار بار تمرین کرده است. این بی‌حسی، نه سردی قلب، بلکه خستگیِ مدارهای سوگ است. آیا این یعنی آدم‌ها را همان‌طور که می‌خواهند رها می‌کنیم؟

راهکار:

راه دیگرِ خواندن این لحظه: نه «بی‌احساسی»، بلکه «اقتصاد عاطفی»؛ قلبت یاد گرفته برای کسی که رفته، هزینه‌ای بیشتر از خاطره خرج نکند.