وقتی دسترسی هست ولی بی‌شرمی کم نمی‌شود:
در روان‌شناسی اجتماعی، «بی‌شرمی» اغلب مکانیزم دفاعی در برابر شرم مزمن است؛ مغز برای فرار از درد طردشدگی، آستانهٔ خجالت را پایین می‌آورد. تحقیقات نشان می‌دهد افراد بی‌شرم در تشخیص نشانه‌های اجتماعی ضعیف‌ترند، نه لزوماً بی‌احساس‌تر. آیا بی‌شرمی انتخاب است یا نتیجهٔ فرسایش احساسی؟
راهکار:
بازتعریف: «رو کم نشدن» همیشه بی‌شرمی نیست؛ می‌تواند نشانهٔ خستگی از قضاوت دیگران یا نداشتن مهارت مرزگذاری باشد. این جمله را می‌شود به این معنا خواند که دسترسی به آدم‌ها آسان است، اما تغییر نگرش‌شان سخت؛ دقیقاً همان‌جایی که مکالمه به جای سرزنش، به تعیین مرز نیاز دارد.