بی صداقتی در گفتار

مدتی‌ست میان واژه‌ها تبعید شده‌ام .
دیگر نمی‌توانم بر زبان بیاورم چیزی را که بوی صداقت دهد ! .
کلمات ، بیمارند ، لکه‌دار از دروغ ، از مصلحت ، از نمایش . .
آدم‌ها با دست‌ هایشان ، با دل‌ های آلوده‌شان ، معنا را از کلمه ربوده‌اند :) .
من مانده‌ام و سکوت ؛ پناهی بی‌تزویر ، بی‌نقاب ، راست‌تر از هر گفتاری . . .
در این خاموشی چیزی شبیه حقیقت نفس می‌کشد ، چیزی که دیگر در صداها مرده است . . ! .
- آویسا ✍🏻️