اشک؛ خون بیرنگ روح و راز سبک شدن:
از دید بیوشیمی، اشکِ احساسی فقط آب و نمک نیست؛ حاوی کورتیزول، هورمون آدرنوکورتیکوتروپیک و لوسین انکفالین است که اثری ضددردی دارد. برای همین بعد از گریه حس سبکی میآید؛ انگار سموم استرس رقیق و دفع میشوند. در طب اخلاطی قدیم، اشک را راهی برای خروج سودا میدانستند. اگر اشک خونِ روح است، گریه نوعی خونریزی استریل است که بهجای زخم، از مجرای چشم بیرون میآید.
راهکار:
اشکِ احساسی میتواند مانند نسخهی روحانیِ تعریق دیده شود: هر دو مایعاتی هستند که بدن را از فشار و سموم رها میکنند؛ یکی برای پوست و دیگری برای روان. گریهی بیصدا شاید کارآمدترین شکل خونریزی بدون زخم است؛ همان خونی که از روح میرود تا کمی سبکتر شود.