قسمت نشدن عشق و بیرحمی آدمها؛ متن شعر یاس:
در روانشناسی به این «خطای اسناد» میگویند: بعد از جدایی، ذهن دلیل شکست را به بیرحمی دیگری نسبت میدهد تا از درد ناسازگاری فرار کند. پژوهشهای تصویربرداری مغز نشان دادهاند طرد عاطفی همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی را فعال میکند؛ یعنی «قسمت نشدن» را مغز مثل یک ضربه واقعی ثبت میکند. این پدیده «درد اجتماعی» نام دارد. آیا ممکن است واژه «قسمت» فقط برچسبی برای کنترل هرجومرج درونی باشد؟
راهکار:
این شعر بیش از آنکه توصیف جهان باشد، تصویری از دلسوختگی است. اگر یک خط سوم به آن اضافه کنی — مثلاً «ولی روزی خودشان هم عاشق بودند» — تناقض انسانی را نشان میدهد و متن را از یک سویهنگری نجات میدهد.