وقتی شمع میسوزد اما پروانهای نیست:
جالب است بدانید در فیزیک، شعله شمع یک واکنش زنجیرهای است که مولکولهای پارافین را به دیاکسید کربن و آب تبدیل میکند. اما پروانهها در طبیعت جذب نور فرابنفش میشوند، نه گرمای شعله. پس شمعی که میسوزد، هرگز پروانهای را جذب نخواهد کرد. شاید این بیت ناخودآگاه به یک حقیقت علمی اشاره دارد: سوختن بیهدف، جذبکننده نیست. آیا تا به حال فکر کردهاید که شاید خودتان هم مثل شمع، در حال سوختن برای چیزی هستید که ذاتاً جذبکننده آن نیستید؟
راهکار:
این بیت بهجای سوگواری، میتواند یک استعاره از «انتظار برای پروانهای که شاید هرگز نیاید» باشد. شاید پروانه همان کسی است که حاضر نیست نزدیک شعلهات بیاید. پس شاید وقت آن رسیده که شمع را خاموش کنی و در روشنایی روز به دنبال پروانهای واقعی بگردی.