جهان من شدی؛ معجزه عشق و تکمیل:
در نوروساینس، عشق شدید فعالیت در قشر پیشپیشانی مغز (مرکز قضاوت و ارزیابی انتقادی) را کاهش میدهد. به همین دلیل است که معشوق را «بینقص» میبینیم؛ مغزمان موقتاً سیستم شناسایی نقص را خاموش میکند. آیا این یک خطای ادراکی است یا بالاترین شکل واقعبینی؟
راهکار:
این حسِ «تکمیل شدن» در عشق، در روانشناسی با مفهوم «خود-گستری» (self-expansion) توضیح داده میشود؛ یعنی فرد عاشق، منابع، دیدگاهها و هویت معشوق را جزیی از خود میپندارد و جهانش وسعت مییابد.