دوست داشتنت اندازه ندارد؛ عشقی که بی نهایت است:
در علوم اعصاب، عشق رمانتیک دقیقاً همان مسیر دوپامینی اعتیاد را فعال میکند؛ اسکن fMRI نشان میدهد دیدن معشوق هسته اکامبنس را مثل یک ماده محرک روشن میکند. پس «اندازه نداشتن» فقط تشبیه شاعرانه نیست، یعنی سیستم پاداش مغز برای عشق سقف پاداش ندارد. آیا میشود به بینهایتِ یک خطای محاسباتی عشق ورزید؟
راهکار:
این جمله را از یک توصیف احساسی به یک قرارداد عاطفی تبدیل کن: «دوست داشتنت اندازه ندارد، یعنی هر روز انتخاب میکنم کنارت بمانم، حتی وقتی هیچ ابزاری برای سنجش عشقم وجود ندارد.» این بازتعریف، عشق را از یک حس مبهم به یک تعهد روزانه تبدیل میکند.