بی مهری اطرافیان

چرا در سختی‌ها تنها می‌مانیم و در اشتباه، سرزنش می‌شویم؟:

در روانشناسی به این «سوگیری منفی» می‌گویند: مغز انسان برای بقا، تهدیدها را جدی‌تر از لذت‌ها پردازش می‌کند. اشتباه دیگران مانند یک «خطای خطرناک» به‌سرعت دیده می‌شود، اما اندوه و اشک، سیگنالی مبهم و کم‌خطر است؛ به همین دلیل واکنش اطرافیان به گریه کمرنگ است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند یک خطای بزرگ پنج برابر بیشتر از یک مهربانی کوچک در خاطره می‌ماند.

راهکار:

این متن زاویه‌ای تیز از واقعیت است: جامعه ما سوگ‌ها را خصوصی و خطاها را عمومی می‌کند. شاید دلیلش این است که همدلی نیاز به درک دارد، اما سرزنش فقط به یک نگاه نیاز دارد.