بی معرفتی در رابطه

حرف‌هایی که بعد از مرگم می‌خواهم به تو بگویم:

در روانشناسی به این پدیده «امور ناتمام» می‌گویند: ذهن انسان تا وقتی یک مسئله عاطفی را به نتیجه نرساند، رها نمی‌کند. جالب این که دقیقاً همان لحظه‌ای که می‌خواهی بر سر قبر برسی، مغزت تصویر زنده‌ای از او می‌سازد که هنوز نفس می‌کشد. این توهمِ «بودن» است، نه واقعیتِ فقدان. سوال تیز: آیا این جمله‌های آخر را برای خودت می‌نویسی یا برای او؟

راهکار:

این متن انگار می‌خواهد بگوید که «من کم آوردم» یعنی عشقش در زمان حیاتش ناقص بوده. شاید راهش این باشد که امروز همان حرف را بزنی، نه صبر کردن تا قبر. رابطه‌ها با سکوت دفن نمی‌شوند، با صداقت زنده می‌مانند.