بی معرفتی دیگران

اشتباه بزرگ انتظار معرفت از دیگران:

اثر «اجماع کاذب» و «فرافکنی» می‌گوید ذهن، ارزش‌های خودت را پیش‌فرض همه می‌گیرد، چون تنها نمونهٔ در دسترس از انسانیت، خودت است. این میانبر در قبیله‌های کوچک کار می‌کرد، اما در شبکه‌های بزرگ به دلخوری می‌رسد. معرفت مثل قد توزیع نرمال ندارد؛ بعضی‌ها درک پایین‌تر و بعضی بالاتر دارند. چند نفر را واقعاً آزموده‌ای، نه فرض کرده‌ای؟

راهکار:

معرفت را مثل زبان مادری ببین: همه به آن مسلط نیستند و این کمبود تو نیست. به‌جای فرض هم‌سطحی، معیار رفتار واقعی را بگذار؛ مسئولیت‌پذیری، رازداری و جبران خطا. انتظار را از «همه» به «کسانی که رفتارشان در عمل ثابت شده» منتقل کن؛ آن‌وقت دلخوری کم‌تر و انتخاب‌هایت دقیق‌تر می‌شود.