بی معرفتی یار

دلتنگی عاشقانه برای چشمای دلبر بی‌معرفت:

تماس چشمی ماندگار باعث ترشح اکسی‌توسین می‌شود؛ همان هورمونی که پیوند عاطفی را تقویت می‌کند و غیاب آن می‌تواند حالتی شبیه به ولع واقعی ایجاد کند. مغز انسان خاطره نگاه محبوب را مانند محرک پاداش پردازش می‌کند، برای همین دل‌تنگی برای «چشمای او» از نظر عصب‌شناختی به ولع نزدیک‌تر است تا خیال‌پردازی صرف.

راهکار:

این «هوایی شدن» را می‌شود یک ولع موقت برای تماس چشمی دید؛ شاید نوشتن یک بیت کوتاه از همین حس، آن را از یک گلایه به یک خاطره ماندگار تبدیل کند.