بی معرفتی آدمها

پشیمونی از مهربونی؛ وقتی آدم‌ها دلت رو می‌شکنن:

در روانشناسی به این «خطای تعمیم افراطی» می‌گویند: مغز برای محافظت، یک تجربه تلخ را به کل آدم‌ها تعمیم می‌دهد. نکته شگفت‌انگیز اینجاست که تصویربرداری عصبی نشان می‌دهد طرد اجتماعی، همان نواحی درد جسمی را فعال می‌کند؛ یعنی بی‌مهری واقعاً «می‌سوزد». پس این دل‌سردی فقط یک خاطره نیست، یک سازوکار دفاعیِ زیستی است. آیا این سوزش، نگاهت را شفاف‌تر می‌کند یا تارتر؟

راهکار:

این حس لزوماً پایان مهربونی نیست؛ می‌تونه یه «سنسور» باشه که یادت بده مهربونی رو جای درست خرج کنی. اگه همه رو از مهربونی محروم کنی، فقط آدم‌های اشتباه بردن؛ نه تو.