دیوانگی عشقی که لیاقت نداشت:
در روانشناسی به این حالت «لیمرنس» میگویند: فاز اعتیادگونهی عشق که ضریب هوشی را موقتاً ۱۵ تا ۲۰ امتیاز پایین میآورد. جالب اینجاست که نورونهای مغز در این حالت همان مسیرهایی را فعال میکنند که در مصرف کوکائین تحریک میشوند. پس «دیوونه کردن» یک استعاره نیست؛ یک واقعیت شیمیایی است. سوال: آیا تا حالا برایتان پیش آمده که بعد از گذشت زمان، متوجه شوید آن «دیوانگی» بیش از آنکه به طرف مقابل مرتبط باشد، به نیاز درونی خودتان برای تجربهی شدید عاطفی برمیگشته؟
راهکار:
این جمله رو میشه بُرد به سمت نگاه جدید: شاید جنون تو ارزشمند بود، فقط نفر مقابل ظرفیتش رو نداشت. برای گسترش، میتونی داستانکی بنویسی از لحظهای که فهمیدی این نابرابری رو.