بی کسی و تک افتادن

تک پرت شدن؛ از تنهایی تا شروع دوباره:

در علوم اعصاب، تنهایی اجتماعی همان ناحیه‌ای از مغز را فعال می‌کند که هنگام درد فیزیکی روشن می‌شود؛ به همین دلیل «تک پرت بودن» فقط یک استعاره نیست، بدن آن را شبیه یک زخم واقعی تجربه می‌کند. جالب‌تر این‌که تنهایی اجباری کورتیزول را بالا می‌برد، اما تنهایی خودخواسته می‌تواند خلاقیت را افزایش دهد.

راهکار:

تک پرت بودن همیشه پایان قصه نیست؛ گاهی تنها ماندن همان فاصله‌ای است که بال‌هایت برای یک پرواز بلندتر لازم دارند. در طبیعت، پرِ تنها با باد بیشتری جابه‌جا می‌شود، نه با گله.