زخمهایی که با فرارسیدن شب تیر میکشند:
پدیدهای به نام «افکار نشخوارکننده» وجود دارد که در سکوت و تاریکی تشدید میشود. تحقیقات نشان میدهد مغز در حالت استراحت، شبکهای به نام «حالت پیشفرض» را فعال میکند که مرتبط با تفکر درباره خود، گذشته و نگرانیهای آینده است. این شبکه دقیقاً وقتی محرک خارجی کم میشود، قویترین فعالیت را دارد. آیا این صدای زخمهاست، یا صدای مغزی که finally فرصت پردازش پیدا کرده؟
راهکار:
مغز ما در سکوت شب، فاقد حواسپرتیهای روزانه است و سیستم پردازش تهدیدش (آمیگدالا) فعالتر میشود. این یک واکنش عصبی-زیستی طبیعی است، نه ضعف روح. میتوان با تمرینهای کوچک مانند نوشتن سریع افکار روی کاغذ پیش از خواب، بار پردازش را از دوش این سیستم برداشت.