بیخبر مهمان خدا میشویم؛ تأملی بر مرگ ناگهانی:
در روانشناسی، نظریه «مدیریت وحشت» میگوید هرچه بیشتر با مرگ روبهرو شویم، مغز برای کاهش اضطراب، باورهای فرهنگی و معنوی را پررنگتر میکند؛ برای همین جملههای مرگاندیشانه اغلب با شوخی یا ایمان همراه میشوند. جالبتر این است که انسان تنها موجودی است که میداند روزی بیخبر میرود، اما طوری زندگی میکند انگار هرگز نخواهد رفت. آیا این آگاهی نفرین است یا موهبت؟
راهکار:
مرگ ناگهانی را نه یک پایان، بلکه یک ساعت نامرئی ببین؛ هر نفس میتواند شروع همان مهمانی باشد که فکر میکنی دیرتر میرسد.