شعر پروین اعتصامی: کودکی و بیخبری از حوادث:
تحقیقات علوم اعصاب نشان میدهد مغز انسان تا حدود ۳ سالگی 'فراموشی نوزادی' دارد و خاطرات تثبیتشده از ۴-۵ سالگی شکل میگیرند. پس 'بیخبری' که پروین از آن میگوید، شاید ریشه در ساختار عصبی ما دارد: مغز برای بقا، بار اطلاعاتی دوران اولیه را پاک میکند. آیا این فراموشی مکانیسم دفاعی برای کاهش ترومای ناشی از ناآگاهی است؟
راهکار:
این بیت به حس نوستالژیک «بهشت گمشده» اشاره دارد؛ اما جالب است که روانشناسی رشد میگوید خاطرات کودکی اغلب بازسازیشدهاند نه واقعی. شاید شوقی که پروین از آن میگوید، ساختهٔ ذهن ما برای تحمل بزرگسالی است.