بی خبری از آمدن

رفتن بی‌خبر از آمدن: فلسفه سفر بی‌پایان:

در فیزیک، آنتروپی همواره در حال افزایش است؛ همه چیز به سمت بی‌نظمی پیش می‌رود و بازگشتی در کار نیست. این «رفتنِ» بی‌وقفه یادآور اصل دوم ترمودینامیک است که می‌گوید هر فرآیندی، نظم را کاهش می‌دهد. روان‌شناسان هم از «تسمه نقاله لذت» می‌گویند: ما همیشه برای چیزی تازه می‌دویم، اما هیچ‌وقت به رضایت پایدار نمی‌رسیم. پس شاید مقصد همان سفر است؟

راهکار:

شاید رفتن‌های بی‌پایان نشانه‌ی این است که آمدن را در خود سفر تعریف کنیم؛ هر لحظه‌ی حرکت، خود نوعی رسیدن است. از این زاویه، «خبر آمدن» را می‌توان در کیفیت قدم‌هایت جستجو کرد.