بی خانمانی

کارما به وقتش؛ حتی برای بی‌خانمان‌ها:

در هندوئیسم و بودیسم، کارما قانون علت و معلولی اخلاقی است، نه انتقام شخصی. روانشناسی «خطای عدالت جهان‌وطنی» را می‌شناسد: میل به دیدن رنج دیگران به‌عنوان نتیجه رفتار بدشان، توهم کنترل بر بی‌عدالتی را کم می‌کند. آیا این باور تسلی است یا سرزنش قربانی؟

راهکار:

کارما اگر قانون علت و معلول باشد، «خانه» را نشانه نمی‌گیرد؛ زنجیره‌ی انتخاب‌ها را نشانه می‌گیرد. جای پرسیدن «کی و کجا؟»، بپرس «چه الگویی این نتیجه را ساخته؟» این جابه‌جایی، خشم را از تهدید به تحلیل می‌برد.

شعر خانه به دوشان غم سیلاب نداریم: