سکوت من تماشای سقوط دیگران است:
آیا میدانستید در روانشناسی به این پدیده «نظارت منفعلانه» میگویند؟ مغز انسان هنگام تماشای اشتباه دیگران دوپامین ترشح میکند، چون بدون ریسک کردن، درس میگیرد. این سکوت، یک استراتژی تکاملی برای بقاست. سوال اینجاست: آیا تماشاگر بودن از سقوط کردن سختتر نیست؟
راهکار:
این جمله رو میشه به عنوان یه کپشن برای عکس سایهای از خودت توی غروب استفاده کرد. یا توی یه استوری، یه تایمر ۱۰ ثانیهای بذار و فقط به چشمها زل بزن.