بی ارزشی عشق

حسرت عشق یک‌طرفه؛ تلف شدن عمر به امید بی‌پایان:

مغز انسان در عشق یک‌طرفه دقیقاً همان مسیرهای دوپامین و اعتیاد را فعال می‌کند – مثل یک مواد مخدر. حسرت «عمر تلف شده» هم در واقع خطای شناختی «سقوط هزینه» است: هرچه بیشتر سرمایه‌گذاری کنیم، ترک کردن سخت‌تر می‌شود. سوال: آیا این حسرت به قفل شدن در گذشته کمک می‌کند یا انگیزه‌ای برای رها شدن؟

راهکار:

شاید این «عمر تلف شده» در واقع سرمایه‌ای برای شناخت ارزش خودت بوده. یک نگاه تازه: وقتی تمام انرژی‌ات را به کسی دادی که قدر ندید، حالا وقتشه همان انرژی را برای ساختن خودت خرج کنی.