حال بد زندگی؛ گرفتار گذشته و بیانگیزگی برای آینده:
مغز ما در بیداری حدود نیمی از زمان را در «شبکه حالت پیشفرض» صرف مرور گذشته یا شبیهسازی آینده میکند؛ همین شبکه در افسردگی بیشفعال میشود و حال را میبلعد. جالب است که در فلسفه بودایی، «حال» نقطهای بیضخامت است و فقط زمانی حس میشود که ذهن از دو خیال گذشته و آینده جدا شود. آیا «حال» واقعاً وجود دارد یا مرز میان دو خیال است؟
راهکار:
این متن مثل عکسی است که دوربینش روی گذشته و آینده فوکوس کرده و حال را تار انداخته؛ اما همین تار بودن نشان میدهد هنوز لنزی هست که میتواند سوژه را عوض کند. زندگی نه یک خط مستقیم از دیروز به فردا، بلکه مجموعهای از قابهای کوچک «الان» است؛ حتی وقتی دیگران قاب را به هم میزنند، زاویه دید عوض میشود، نه خود صحنه.