بی انگیزگی بعد از صبوری

صبور شدن و خاموشی چراغ شور زندگی:

در پژوهش‌های روان‌شناسی، «صبوریِ پس از رنج» اغلب با «بی‌احساسی محافظتی» همراه است: مغز برای کاهش درد، گیرنده‌های هیجانی را کم‌کار می‌کند. نتیجه این است که دیگر نه اوج شادی را حس می‌کنی، نه عمق غم را؛ نوعی آتش‌بس درونی.

راهکار:

این متن را می‌توان جور دیگری هم دید: شاید آن چراغ خاموش نشده، فقط از شعله‌ی بی‌مهار به نورِ کم‌مصرف‌تر و ماندگارتر تبدیل شده است؛ نوری که دیگر نمی‌سوزاند، اما هنوز راه را نشان می‌دهد.