فاصله نسلی؛ وقتی پسر بابایش را نمی‌شناسد:
در روان‌شناسی بین‌نسلی به این پدیده «شکاف ارزشی» می‌گویند: وقتی سرعت تغییر اجتماعی از سرعت انتقال تجربه بین والدین و فرزند بیشتر می‌شود، والدین زبان گذشته را با خود می‌برند و فرزند زبان آینده را؛ نتیجه نه فراموشی، بلکه ناهم‌زمانی دو جهان است. این ناهم‌زمانی در خانواده‌های مهاجر و جوامع در حال گذار شدیدتر دیده می‌شود.
راهکار:
این جمله بیشتر از «نشناختن» می‌گوید که زبان تجربه‌ها عوض شده است: نسل قبل با اقتدار و اطاعت بزرگ شده و نسل جدید با انتخاب و پرسش؛ وقتی این دو زبان به هم ترجمه نشوند، «نشناختن» تنها نشانهٔ قابل بیانِ فاصله است. اگر همین شکاف را «ناهم‌زمانی زبان نسل‌ها» ببینیم، بار سنگین سرزنش جای خود را به امکان گفت‌وگو می‌دهد.