بی احترامی به احساسات

کور کردن ذوق؛ زخمی که هیچ‌کس جدی نمی‌گیرد:

هنگامی که کسی ذوق دیگری را خاموش می‌کند، مغز قربانی دقیقاً همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی را فعال می‌کند: قشر کمربندی پیشین و اینسولای قدامی. پژوهش‌های آیزنبرگر و لیبرمن نشان داده حتی استامینوفن می‌تواند دردِ طردشدگی اجتماعی را تسکین دهد؛ یعنی زخم روانی فقط استعاره نیست، فیزیولوژی واقعی دارد. چرا هنوز این زخم‌ها را جدی نمی‌گیریم؟

راهکار:

شاید تلخ‌ترین بخش این باشد که کسی که ذوق دیگری را می‌کشد، معمولاً سال‌ها پیش ذوق خودش را کور کرده؛ این خشونت، تکرار زخم خودش است.