از اشک ریختن تا سنگ دل شدن؛ داستان یک تغییر:
پدیدهای به نام «کالوس عاطفی» وجود دارد: درست مثل پوستی که پس از سوختگی ضخیم و بیحس میشود، روان هم برای محافظت از خود، احساسات را سرکوب میکند. جالب است که این بیحسی موقت، گاهی تا سالها باقی میماند – مغز نمیخواهد دوباره خطر کند. سوال اینجاست: آیا میشود بدون سنگ شدن، از تکرار آسیب جلوگیری کرد؟
راهکار:
این جمله به یک مکانیسم دفاعی روانی به نام «سنگدلی اکتسابی» اشاره دارد: وقتی مغز برای جلوگیری از درد، پاسخ هیجانی را خاموش میکند. اما نکته تلخ اینجاست که این محافظت، توانایی لذت بردن را هم میگیرد. شاید بهتر باشد به جای سنگ شدن، مرزهای سالم بکشیم.