هیچ چیز فراموش نمیشود؛ فقط بیاهمیت میشود:
حافظه انسان هیچگاه بهمعنای واقعی کلمه چیزی را پاک نمیکند؛ فقط مسیرهای عصبی که به آن خاطره منتهی میشوند، هرس میشوند و اولویت دسترسی از بین میرود. در واقع، آن خاطره هنوز در اعماق مغز وجود دارد اما دیگر به سطح آگاهی نمیرسد. این مکانیسمی برای حفظ کارایی مغز است. جالب است که هیجانات شدید میتوانند دوباره آن مسیرها را فعال کنند. این یعنی هیچچیز واقعاً فراموش نمیشود، فقط بیاهمیت میشود. حالا آیا تا به حال تجربهای داشتهاید که ناگهان خاطرهای قدیمی و بهظاهر فراموششده، با یک بو یا صدا زنده شود؟
راهکار:
از منظری دیگر، بیاهمیت شدن یعنی شما قدرت انتخاب دارید که به کدام خاطرات بها بدهید. پس بهجای تلاش برای فراموشی، انرژیتان را روی پررنگتر کردن خاطرات خوب بگذارید تا خودبهخود خاطرات بد کمرنگ شوند.