بی اهمیت بودن برای شریک عاطفی

استیو جابز و معنای واقعی ول کردن در عشق:

در روان‌شناسی شناختی، «خطای برآیند» باعث می‌شود بعد از ترک‌شدن، کل رابطه را بی‌ارزش بازنویسی کنیم؛ مغز برای کاهش درد طرد، خاطرات خوب را سرکوب می‌کند. پژوهش‌های دلبستگی نشان می‌دهد گاهی افراد دلبستهٔ اجتنابی دقیقاً به دلیل ترس از صمیمیت می‌روند، نه بی‌اهمیتی. مغز ما آن یک دلیل ماندن را پررنگ‌تر می‌کند چون امید قوی‌ترین مسکن طبیعی طرد است.

راهکار:

این گزاره را می‌توان از زاویهٔ «مسئولیت عاطفی» بازتعریف کرد: رفتن همیشه نشانهٔ بی‌اهمیت‌بودن شما نیست، بلکه گاهی نشانهٔ ناتوانی فرد در تحمل صمیمیت یا تعارض‌های درونی خودش است.