چرا دهه هشتادیها آرامش را ندیدهاند؟:
بر اساس نظریه «ناامیدی آموختهشده» (Learned Helplessness)، نسلهایی که در بحرانهای پیاپی بزرگ میشوند (مانند دهه هشتادیها که رکود، کرونا و تورم را تجربه کردند) بهتدریج باور میکنند که کنترلی بر زندگی ندارند—همین باور، آرامش را به «چیزی که هرگز دیده نشده» تبدیل میکند. سوال: آیا این نسل میتواند از چرخه «تلاش بینتیجه» خارج شود؟
راهکار:
میتوان این نگاه را با دادههای علمی تکمیل کرد: پژوهشها نشان میدهند نسل Z (دهه هشتادیها) بیش از نسلهای قبل با عدم قطعیت اقتصادی و بحران هویت دستوپنجه نرم میکنند؛ آرامش برای آنها نه غیاب تنش، بلکه مهارت تابآوری در برابر بیثباتیست.