نماز خانواده و صبر در آن؛ بی‌عنایت خدا هیچیم:
هم‌زمانی حرکات در نیایش جمعی، ترشح اکسیتوسین و هم‌دلی عصبی را بالا می‌برد؛ نورون‌های آینه‌ای هنگام تماشای سجده دیگری همان نواحی حرکتی را فعال می‌کنند. مورخان نیز نشان داده‌اند نیایش خانوادگی، انسجام نسلی را در جوامع دینی قرن‌ها حفظ کرده است. پارادوکس: عبادت فردی، پیوند جمعی می‌سازد.
راهکار:
آیه ۱۳۲ سوره طه بعد از دستور به اقامه نماز در خانواده، بلافاصله می‌گوید روزی تو و خانواده‌ات بر عهده ماست. این ساختار نشان می‌دهد نماز، ابزار جلب رزق نیست؛ بلکه نظم‌دهنده رابطه با خداست و وعده روزی، پیش از هر تلاشی تضمین شده است. نکته تفسیری: «وَاصْطَبِرْ عَلَیْهَا» صبر را به نماز گره می‌زند، چون تداوم نماز سخت‌تر از اصل آن است.