بی عقلی

سطلی شدن یعنی نداشتن وطن، شرافت و عقل:

در روان‌شناسی اجتماعی به این وضعیت «خودبیگانگی اخلاقی» می‌گویند؛ فرد برای بقا در گروه، هویت و قضاوت اخلاقی‌اش را خاموش می‌کند. آزمایش میلگرام نشان داد آدم‌های عادی اگر مسئولیت را به دیگری واگذار کنند، حاضرند به دیگری شوک بدهند. «سطلی شدن» هم یعنی مغزت را به سیستم اجاره بدهی تا فقط حامل باشی؛ نه ریشه، نه آبرو، نه پرسش.

راهکار:

«سطلی» کسی نیست که فقط جابه‌جا می‌کند؛ کسی است که می‌پذیرد محتوایش را دیگران پر کنند. اتفاقاً وطن، شرافت و عقل همان چیزهایی‌اند که آدم را از ظرف بودن به منبع بودن می‌رسانند.