از چشم افتادن؛ بیاعتنایی بعد از جدایی:
پدیدهٔ «از چشم افتادن» در روانشناسی شکلی از طرد اجتماعی است؛ پژوهشها نشان داده طرد شدن همان نواحی مغزی درد فیزیکی، مثل قشر کمربندی قدامی، را فعال میکند. یعنی «ندیدن» یک نفر میتواند واقعاً برایش دردناک باشد.
راهکار:
این جمله یک مکانیزم دفاعی روانی است: وقتی کسی از «چشم» میافتد، ذهن بهجای حذف فیزیکی، او را از دایرهٔ توجه حذف میکند؛ همین «دیدهنشدن» میتواند شدیدترین شکل تنبیه عاطفی باشد.