نفرین به زیبای بیعاطفه؛ دلشکستگی و خشم فراموشی:
جالب است بدانید مغز انسان بین عشق شدید و نفرت شدید تفاوت زیادی قائل نیست – هر دو یک مسیر عصبی مشترک (amygdala و hippocampus) را فعال میکنند. یعنی تا وقتی کسی را لعنت میکنی، عملاً داری خاطرهاش را در مغزت تثبیت میکنی. این پدیده «پارادوکس نفرین» نام دارد: هر چه بیشتر لعنت بفرستی، بیشتر به آن شخص وابسته میمانی. سوالی برای شما: آیا حاضرید برای رهایی، نفرین را کنار بگذارید؟
راهکار:
نفرین کردن شکلی از عشق وارونه است. هر بار که لعنت میفرستی، در حقیقت داری به همان شخص فکر میکنی و خاطره را زنده نگه میداری. شاید وقتشه به جای نفرین، به آزادی خودت فکر کنی.