قولهای بیاعتبار و قسمهای دروغ؛ زخم اعتماد:
در کتیبههای هخامنشی، دروغ و پیمانشکنی تنها گناهی بود که پادشاهان برایش مجازات الهی میخواستند؛ جالب است که امروز روانشناسی شناختی میگوید مغز انسان قولدادن را با آزادسازی دوپامین جشن میگیرد، اما هنگام اجرای آن، هزینهی واقعی را تازه محاسبه میکند. به همین دلیل قولها اغلب در لحظه صادقانهاند و در عمل خیانتبار.
راهکار:
این جمله میتواند بازتابی از «زخم اعتماد» باشد؛ مغز بعد از تجربههای تلخ، برای محافظت از شما همه قولها را پیشفرض دروغ میبیند. جابهجایی نگاه از «همه دروغاند» به «بعضی قولها را باید با رفتار سنجید» فشار روانی را کم میکند.