چک نویس احساسات نبودن؛ تمرین دوستت دارم در جای دیگر:
در روانشناسی به این «انتقال عاطفی» میگویند؛ آدمها الگوی عاطفیِ رابطههای قبلی را ناخودآگاه روی آدم جدید سوار میکنند. جالبتر اینکه مغز بین «احساس واقعی» و «تمرینِ احساس» تمایز میگذارد: حرفهای تکراری مسیر پاداش را فعال میکنند، اما صمیمیت عمیق از اتصال قشر پیشپیشانی و آمیگدال میآید. یعنی کسی که «دوستت دارم» را تمرین میکند، دارد سیناپسهایش را برای نمایش آماده میکند، نه برای رابطه. آیا تا حالا کسی به شما «دوستت دارم» گفته باشد اما ته دل احساس کنید دارد نقش بازی میکند؟
راهکار:
این متن را میشود از این زاویه هم دید: «تمرینِ دوستت دارم، نه نشانهی عشق، که نشانهی ترس از دست دادن است.»