دروغ گفتن در رابطه و بیاعتمادی؛ هر دو از ته دل:
جالب است بدانید دروغگوها اغلب با تکرار دروغ، خودشان هم به آن باور پیدا میکنند؛ مغز بین منبع اطلاعات و خود اطلاعات تمایز قطعی نمیگذارد و پدیدهای به نام «اثر حقیقت خیالی» باعث میشود تکرار، مسیر عصبی را چنان تقویت کند که دروغ وارد حافظه بلندمدت شود. از طرفی هنگام دروغگویی، زبان بدن و تُن صدا گاهی هماهنگتر از حرفزدن صادقانه به نظر میرسد، چون مغز برای سرکوب حقیقت، انرژی شناختی بیشتری مصرف میکند.
راهکار:
این جمله را میتوان یک آینه دوطرفه دید: هر دو از ته دل مشغول یک رابطه بودید، اما یکی برای نزدیک شدن حرف میزد و دیگری شاید برای فرار از تنش دروغ میگفت؛ تضاد از جنس زبان است، نه احساس.