از سرت زیاد بودم؛ درسی که انتخاب بعدیات به من داد:
در روانشناسی روابط، «انتخاب بعدی» اغلب گرفتار خطای کنتراست است: آدمها بعد از جدایی، به جای سوگِ رابطه قبلی، به سمت گزینهای میروند که فقط در ظاهر متفاوت است. آنجا هیجان تازگی با صمیمیت اشتباه گرفته میشود. پژوهشها نشان میدهد روابطی که بلافاصله بعد از شکاف عاطفی شروع میشوند، رضایت پایدار کمتری دارند، چون مغز هنوز در حال مقایسه است، نه پیوند. «زیادی بودن» معمولاً به معنای واقعی زیادی بودن نیست؛ یعنی ظرفیت عاطفی طرف مقابل برای هضم تو کم بوده. آیا انتخاب بعدی همیشه نشانه سلیقه است یا گاهی فقط واکنش؟
راهکار:
انتخاب بعدیِ آدمها اغلب واکنشی است به زخمهای خودشان، نه نمرهای به تو. در روانشناسی، «انتخاب واکنشی» معمولاً دوام کمتری دارد و بیشتر از آنکه نشانه برتری باشد، نشانه فرار از پردازش رابطه قبلی است.