از سر بیرون کردن کسی

شعر خواندم که فراموشت کنم؛ خودت شعر شدی:

اثر خرس سفید وگنر: هرچه بیشتر تلاش کنی فکری را سرکوب کنی، سیستم نظارتی مغز همان فکر را فعال‌تر ردیابی می‌کند و بازگشتش شدیدتر می‌شود. اینجا شعر خواندن برای بیرون انداختن معشوق، خود به محرک تداعی تبدیل شده؛ یعنی راه فرار، دوباره به مقصد می‌رسد.

راهکار:

تلاش برای فراموشی، خودش قوی‌ترین شکل یادآوری است؛ مثل این‌که بخواهی سایه‌ای را پاک کنی و پررنگ‌تر شود.