تاریخ انقضای آدمها: از پین تا دیلیت:
تحقیقات عصبشناسی نشون داده که مغز انسان برای حفظ بقا، خاطرات رو مثل فایلهای موقت ذخیره میکنه و بعد از مدتی اونهایی که دیگه «کاربردی» نیستن رو پاک میکنه. جالبه که این فرآیند دقیقاً شبیه حذف یه مخاطب از گوشیست: اول پینش میکنی تا یادت نره، بعد که دیگه بهش نیاز نداری، میزنی Delete. پس شاید «تاریخ انقضا» یه مکانیسم بقای روانی باشه، نه یه خیانت.
راهکار:
این استعاره رو میشه به «از ذخیره به حذف» تعبیر کرد: بعضی آدمها فقط برای یه دوره کوتاه تو حافظهات ذخیره میشن، بعد سیستم خودش پاکشون میکنه. شاید بهتره بپرسی: اون لحظهای که از «پین» به «دیلیت» رسیدی، کی بودی؟