آیا از من چیزی باقی میماند؟ پرسشی فراتر از زمان:
آیا میدانستی بدن انسان هر ۷ سال تمام سلولهایش را عوض میکند؟ یعنی «تو»ی امروز از نظر بیولوژیکی با «تو»ی ۷ سال پیش یکسان نیستی. پس این «من» که میگویی، یک توهم ثابت است. بودیسم به این میگوید «آناتا» یا بیخودی. سوال برای جامعه تاو: اگر هویتمان مدام در حال تغییر است، پس چه چیز را از دست میدهیم که نگران بقای آنیم؟ 🍃
راهکار:
این پرسش فلسفی به مفهوم «کشتی تسئوس» اشاره دارد: اگر همه اجزای یک شیء (یا انسان) به تدریج جایگزین شوند، آیا هنوز همان چیز است؟ شاید «منِ» امروزت، همان «منِ» دیروز نیست، اما تداوم خاطرات و روایتها هویتی پویا میسازد.