بوسه بر پیشانی؛ از قم تا جمکران در یک بیت عاشقانه:
در روان‌شناسی، بوسه بر پیشانی بیش از لب‌ها مدارهای مراقبت و احترام را فعال می‌کند؛ چون پیشانی دقیقاً جایگاه قشر پیش‌پیشانی است، مرکز پردازش هویت و تصمیم. در آیین‌های زیارتی هم گذشتن از جمکران بعد از قم نوعی «پاداش معوق» است؛ مغز انسان برای تعویق لذت، دوپامین را در مسیر انتظار ترشح می‌کند. مسیر قم تا جمکران نیز حدود شش کیلومتر است، یکی از کوتاه‌ترین سفرهای زیارتی. آیا عشق هم نوعی زیارتِ معوق است؟
راهکار:
این بیت نوعی اقتصاد عشق است: گاهی گذشتن از لذت کوچک‌تر (لب) برای رسیدن به زیارت بزرگ‌تر (پیشانی) ارزشمندتر می‌شود. عشق واقعی از مسیر نخواستن عبور می‌کند، نه فقط خواستن.