از کسی نگذشتن

عشق بی‌قید و شرط؛ وفاداری حتی در سختی:

دیدگاه کارل راجرز در روانشناسی به «توجه مثبت بی‌قید» اشاره دارد: پذیرش کامل فرد بدون شرط. این دقیقاً همان حسی است که در متن می‌بینیم. جالب اینجاست که مغز انسان هنگام دریافت چنین پذیرشی، اکسی‌توسین ترشح می‌کند – همان هورمونی که پیوند مادر و نوزاد را شکل می‌دهد. پس این «جان دادن» یک واکنش شیمیایی عمیق است، نه فقط یک شعار! سوال: آیا چنین عشقی در دنیای واقعی دوام می‌آورد؟

راهکار:

این نگاه عاشقانه زیباست، اما یادمان باشد که عشق واقعی نیاز به فداکاری بی‌حد ندارد؛ گاهی درک متقابل یعنی مرزهای سالم.