از کسی بالا نرفتن؛ هنر ایستادن روی پای خود:
روانشناسان به این واکنش «استقلال افراطی ناشی از زخم دلبستگی» میگویند: وقتی اعتماد آسیب میبیند، مغز برای اجتناب از تکرار درد، مسیرهای اتکا به دیگران را خاموش میکند. نتیجه شیمیایی آن افزایش دوپامین حس کنترل و کاهش موقت کورتیزول است؛ اما در بلندمدت تنهایی مزمن و فرسودگی را بالا میبرد. در نظریه دلبستگی، افراد اجتنابی دقیقاً همین جمله را میسازند: خودم آسانسورم.
راهکار:
حتی آسانسور هم برای بالا رفتن به کابل و ریل نیاز دارد؛ شاید قدرت واقعی نه در حذف نردبان دیگران، بلکه در انتخاب آگاهانه مسیر و دانستن زمان تعمیر آسانسور باشد.