از خودگذشتگی تلخ

نجات دهنده غرق شد:

نجات‌دهنده‌ای که خودش غرق شد: پارادوکس ایثار:

در روانشناسی به این پدیده «سوگیری قهرمان» می‌گویند: مغز انسان هنگام کمک به دیگران دوپامین و اکسی توسین ترشح می‌کند که حس رضایت ایجاد می‌کند، اما همین فرایند می‌تواند خطرات خود فرد را پنهان کند. جالب است که در مطالعات بقا، نجات‌دهندگانی که بدون تجهیزات وارد آب می‌شوند، ۷۰٪ مواقع خودشان غرق می‌شوند. آیا این یک انتخاب آگاهانه است یا خطای شناختی؟

راهکار:

می‌توان این پارادوکس را به «سندرم ابرقهرمان خسته» تشبیه کرد: کسی که آنقدر نجات می‌دهد که فراموش می‌کند خودش هم طناب نجات نیاز دارد. شاید جمله‌ی «نجات‌دهنده‌ی واقعی اول خودش را نجات می‌دهد» نگاه را عوض کند.