سوختن برای عشق: درس تلخ سیگار:
نیکوتین در ۷ ثانیه به مغز میرسد، سریعتر از تزریق وریدی! این سرعت باعث میشود مغز بهسرعت بین تجربهی عاطفی (مثل دیدار معشوق) و حس سرخوشی شیمیایی پیوند برقرار کند. در روانشناسی به این «شرطیسازی کلاسیک» میگویند؛ جایی که یک محرک خنثی (فرد مقابل) با یک پاداش قدرتمند (دوپامین ناشی از توجهش) گره میخورد. نتیجه؟ شما ناخودآگاه برای آن «نفس کوتاه» میسوزید، دقیقاً مانند سیگاری که برای دودش میسوزد. حالا فکر کنید چند درصد این حس واقعاً عشق است و چند درصد شیمی اعتیاد؟
راهکار:
جالب است بدانید این تشبیه دقیقاً توصیفکنندهی دلبستگی اضطرابی است: جایی که فرد برای دریافت لحظهای توجه (نَفَس) خود را به آتش میکشد. روانشناسان میگویند این چرخه دقیقاً مانند اعتیاد به نیکوتین، مغز را شرطی میکند.