از هرجا بیفتی بلندت میکنم، جز چشام!:
در علوم اعصاب، تماس چشمی بیش از ۳ ثانیه ترشح اکسیتوسین را بالا میبرد و مردمکها ناخودآگاه همزمان میشوند؛ همان مکانیزمی که اعتماد و دلبستگی میسازد. پس «افتادن در چشم» فقط بازی کلامی نیست: مغز جای سقوط را به پیوند عاطفی گره میزند. سؤال: کدام سقوط را نمیتوان ترمیم کرد؟
راهکار:
پارادوکس این جمله در «جز چشام» است: چشم هم محل دیدن است هم محل افتادن؛ اگر کسی در چشم تو بیفتد، دیگر از بیرون قابل بلندکردن نیست، چون بخشی از نگاهت شده. ادامهاش: «از چشمم که بیفتی، خودم میبینمت تا دوباره بایستی.»