از هم پاشیدن رویا

نخ کش شدن خیال؛ از هم پاشیدن رویا:

مغز هنگام تصور آینده همان شبکه‌های عصبی را فعال می‌کند که هنگام تجربه واقعی؛ یعنی «بافت خیالی» تقریباً مثل خاطره واقعی رمزگذاری می‌شود و فروپاشی‌اش همان درد از دست دادن را دارد. پارادوکس اینجاست: هرچه خیال منسجم‌تر بافته شود، نخ کش شدنش بیشتر به واقعیت ضربه می‌زند.

راهکار:

این متن را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: نخ کش شدن پایان بافت نیست؛ لحظه‌ای است که الگوی بعدی روی همان میل‌ها سوار می‌شود. خیالِ از هم پاشیده، نقشه‌ی خام است؛ آن را دور نریز، بازش کن و با همان نخ، طرحی واقعی‌تر بباف.