از هم گسستن خیالات

گسستن تارهای خیال؛ فاصله‌ای که آفریننده است:

در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «شکاف تخیل-واقعیت» وجود دارد که در آن مغز ما به‌طور مداوم پیش‌بینی‌ها و سناریوهای پیچیده می‌سازد، اما سیستم عصبی برای محافظت از ما، آنها را با داده‌های حسی از جهان واقعی مقایسه و تعدیل می‌کند. این گسست دردناک، در واقع مکانیسمی ضروری برای جلوگیری از روان‌پریشی است. آیا این فاصله، زخم است یا مرز سلامت ذهن؟

راهکار:

این حسِ گسست را می‌توان نقطه‌ای برای خلق هنری دانست. بسیاری از آثار ادبی و موسیقایی بزرگ از همین تنش بین «آنچه بافته‌ایم» و «آنچه پاره شده» متولد شده‌اند. شاید زمان ثبت این حس در قالب یک شعر کوتاه یا طرحی انتزاعی باشد.